Maaşallah!

Büyüme dediğimiz şey her yönüyle orantılı olmayınca, maalesef bazı sıkıntıların daha da büyümesi, daha da rahatsızlık verir seviyeye gelmesini engellemenin mümkünatı olmuyor ne yazık ki. Nüfus büyümesinin Eskişehir’in fiziksel koşulları, hizmet kapasitesi, sosyal ihtiyaçları ve ekonomik, imkânlarla aynı oranda olmadığını söylemek için sanırım uzman olmaya gerek yok. Dünden bugüne devam eden sorunlara bakmak, sürekli kısır tartışmalar yaşadığımız mevzuları göz önüne getirmek yeterli bu kanıya varmak için.

“Trafik ve İmar”

Malumunuz Eskişehir’in kimi zaman yok dense de ciddi bir Trafik sıkıntısı var. Her geçen sene artmasındaki sebep nüfusa bağlı demek yanlış olur mu? Nüfusun 500 bin olduğu yıllarda bu sıkıntı var mıydı?

Peki, toplu ulaşımda var olan Tramvay seferleri özellikle mesai saatlerinde ihtiyaçları karşılamakta zorlanmıyor mu? 

Nüfus hızlı artmasına rağmen yeni bir cadde, yeni bir alan, yeni bir ulaşım sistemi devreye girebiliyor mu diye sorarsak bunun da cevabını hepimiz adımız gibi biliyoruz.

Ve tüm bu sorunların temelinde de Eskişehir’in ciddi bir “İmar Sorunu” olduğu, geçmişten bu yana plansız büyüdüğü ve bu süreçte göreve gelen yerel yönetimlerin biraz da oy kaygısıyla devrim gibi kararlar alamaması gerçeği yatıyor. Halen daha 25 binlik planlarımız olmadığını düşünürsek zaten sorun “ben buradayım” diye bağırıyor.

Bundan 10 sene önce 2 bin kişi olan ve genelde tek katlı evlerden oluşan bir mahalle düşünün. Mahalle içindeki elektrik, doğalgaz, su altyapısı buna göre hazırlanmış, parkları, camii, okulu, otoparkı buna göre oluşmuş bir mahalle düşünün. 10 sene içinde tek katlıların yerine yapılan 4 katlı ve dar dairelerle bu mahallenin artık 12 Bin kişi olduğunu düşünün şimdide. İşte sorunumuz bu. İmar ve plansızlık Eskişehir’de artan nüfusu bu şekilde kördüğüme sürüklüyor.

Bu yüzden ilk duyduğumda sevindim, mutlu oldum Maşallah dedim ama sonrasında aklıma bunlar düştü. Maaşallah demek için iki kere düşüneyim diye geri aldım sözümü.