Lütfen ölme!

Gazetelere rahatsızlığınızla ilgili haberler düştü. Yoğun bakımda çekilmiş bir de fotoğrafınızla görüntülendiniz. Yüzünüz oldukça küçülmüş, derileriniz buruşmuş ve kan çekilmiş biçimdeki halinizle ölüme çok yaklaştığınızın bir görüntüsüydü adeta...

Birden otuz iki yıl öncesine götürdü bu görüntünüz beni. Omzunuzda saymaktan yorulduğumuz yıldızlı apoletlerinizle, yanınızda hiç konuşmadan dikilen dört darbeci general arkadaşınızla gözlerimin önündesiniz şu an. “Neteküm” kelimesi ile başlayan her cümlenizle birlikte ağzınızdan tükürükleriniz saçılıyor sağa sola. Birden asker kıyafetlerinden arınıp beyazlara bürünüyorsunuz miting meydanlarında. Beyaz fötr şapka, beyaz ayakkabılar, bastonunuzla sanki birilerine benzemek için elinizden geleni yapıyorsunuz. Ne yapsanız da “ona” asla benzeyemeyeceğinizi bilerek bu rolü oynamanızın dayanılmaz hafifliği ile uçuyorsunuz adeta havalarda. Bir elinizde Kuran-ı Kerim, adeta halife edalarında sizi şakşaklayan dalkavuk kalabalık yığınlarına din dersi veriyorsunuz. Her meydanlara çıkmadan önce memleketimin bir genci daha sallanıyor sayenizde darağaçlarında. Makatından cop sokulmuş bir yurtsever daha küsüyor hayata her “neteküm” deyişinizde. İşkence tezgâhlarında üzerinden geçilmiş genç kadınlar ölümü tercih ediyorken siz yine bas bas bağırmaya devam ederek soruyorsunuz şakşakçı dalkavuklara; “ne yapalım asmayalım da besleyelim mi” diyerek! 1402’den mağdur ettiğiniz binlerce aydın bürokrat, öğretim görevlisi, öğretmen çırılçıplak bırakılmış biçimde ortada yalnızlıklarıyla baş başa kalıyorlar. Siz, sözde Atatürkçü görüntünüzle nutuklar atarken, irtica söylentilerinin gerçeğe dönüştüğünü görüyoruz. Din adamlarınızın maaşlarının yabancı ellerce ödendiğini görüyoruz. Cemaat ağalarının sizin kanatlarınız altında palazlanıp kanatlandığına tanıklık ediyoruz. Ama siz yine Atatürk’ü oynamaya devam edip on binlerce dalkavuk tarafından alkışlanmaya devam ediyorsunuz. Ve siz her alkışlandıkça onlarca darağacı daha kuruluyor ülkemin ortasına. Yüz binlerce yurtsever fişleniyor, aileleri darmadağın ediliyor ne yazık ki! Ve ben sizin ölümü çağrıştıran yüz ifadenize bakıp size yalvarıyorum “sakın ölmeyin” diyerek. Lütfen ölmeyin ülkeyi ne hale getirdiğinizi, size “bizim oğlanlar” diyen sahiplerinizce paramparça edilmeye çalışılan bir ülkede güneş tutulmasını görmeden lütfen ölmeyin. Eserinizi görmeden ölürseniz işte o zaman helal etmem hakkımı bilesiniz!