Lületaşı

Altı yaşımın sonunda Eskişehir’den uzaklarda yaşamak durumunda kaldım. Rahmetlik babacığımın Polatlı D.Ü.Çiftliğinde memur oluşu, ailesini yani bizleri de yanına alması ile birlikte gurbetteki Eskişehirliler kervanına katılmıştık. Bir vesile ile her Eskişehir’e gelişimde otogarda veya tren garında lületaşı hediyelikler karşılardı beni. Neden bilmiyorum ama ta o zamanlar bile daha bir marka, daha bir meşhurdu lületaşı. Babam Galatasaraylı olmasına karşın bir Eskişehirspor ile bir de lületaşı ile inanılmaz biçimde övünürdü… Anamın babamın ayak izlerinin gezindiği Eskişehir’ime geri döneli bir buçuk yılı geçti. Sadece birkaç konuda hayal kırıklığım oluştu bu kentte. Birincisi trafikteki taşra kültürünün egemenliği(magandalık), ikincisi de lületaşına olan ilgisizlik…

Behçet Han Aktaş Eskişehir’in önemli lületaşı ustasıdır. Eskişehir lületaşı el sanatları derneği kurucusu ve ikinci dönemdir başkanıdır. Geçtiğimiz hafta telefonla merhaba ettikten sonra konuya girdi ve bir ricada bulundu. 15-16 Nisan tarihlerinde Anadolu Üniversitesi İletişim Fakültesi öğrencilerinin projesi olan lületaşı etkinlikleri gününe davet etti. Bu gençleri programıma alıp tanıtım anlamında katkı koymamı rica etti. Severek kabul ettim ve Günaydın Eskişehir programıma konuk aldım. Emrah Bardakçı adında Antalyalı bir genç vardı organizasyonun başında. Bu genç yanında iki de yabancı öğrenci(erasmus) ile çıkageldi programıma. Beş yıldır Eskişehir’de okuyan ve bu kenti sahiplenen Emre’nin lületaşına bir Eskişehirliden çok daha duyarlı oluşu beni inanılmaz etkiledi. Bir de başka ülkelerin gençlerine de bunu sevdirmek üzere etkinliklere önderlik etmesi bu yazıyı yazmama neden oldu. Polonyalı ve Macaristanlı iki konuğun tercümanlığını da yapan Emrah benden on puan aldı. Çok hoş bir sohbet programına imza attık ES TV’de kısacası…

Behçet Han Aktaş da gençlerle birlikte gelmişti, program bitiminde gönül kırgınlıklarını dile getirdi. Aktaş, “Eskişehir lületaşına sahip çıkmadığı gibi, ustalarına da sahip çıkmamaya devam ediyor” dedi. Ve bu nedenle önümüzdeki yıl Ankara’ya taşınacağını söylediğinde müthiş üzüldüm. Ankara Yenimahalle Belediyesi’nin açmış olduğu Yenimek kurslarında lületaşı el işçiliği öğretmeni olarak gönlünün okşandığını söylemesine hüzünlendim. Duyarlı yöneticilere soruyorum; NEDEN NEDEN NEDEN?