Karayollarının ayıbı

Geçtiğimiz hafta sonunu bir etkinlik nedeni ile İstanbul’da geçirdim. O koca şehirde neler oldu, neler yaşandı sizlerle gözlemlerimi elbette ki paylaşmak isterim. Lakin öncelikle yazı başlığındaki yaşanmışlığı paylaşmak isterim… Etkinlik sonrası Cumartesi saat:16.00’da geldiğim otobüs firması ile dönmek üzere yola koyulduk. Her şey normal seyirde işliyordu ve neredeyse Eskişehir’e geldik diyorduk içimizden. Tam Bilecik’i beş on kilometre çıkmıştık ki önümüzde uzunca bir konvoyun peşinde sıraya sokularak bekletilmeye başladık. Sadece karşı şeritten vızır vızır gidip gelen trafik ekiplerinin telaşını görebiliyorduk gecenin karanlığında. Tam altmış beş dakika sonra karayolları ekiplerinin çakıl taşı dolu kamyonu ve ekipleri gelip önümüze düştüler. Yaklaşık on kilometre kadar mehter takımı hızı ile gittikten sonra Bozüyük’e vardık. Artık evimize kavuşuyoruz demeye kalmadı, Eskişehir girişinde(Poyra yokuşunda)yine durdurulduk. Hem de kilometrelerce konvoyun en sonuncusu olarak durdurulduk. Hemen otobüsün önüne giderek direksiyon başındaki ve ona arkadaşlık eden yedek kaptana merhaba diyerek kendimi tanıttım. “Bu rezaletin ana nedenini öğreneyim ki yarınki yazımda hata yapmayayım” dedim. Sizin de gördüğünüz gibi trafik ekipleri ellerinden geleni yapıyor. Ama ne yazık ki karayollarının bir ihmali yüzünden saatlerce bu sıkıntıyı yaşamak zorunda kaldık dediler. Yani bu kurum çalışanları da demek ki hafta sonu tatili moduna girip, Pazartesi’ye kadar izinliyiz tabelasını asmışlar kapılarına!

İYİ TARAFINDAN BAKARSAK!

Yaşadığımız bunca sıkıntı ve riski bir kenara bırakıp işin iyimser yanını düşünürsek şunları paylaşabilirim… Gerçekten de İstanbul’daki etkinlik bardaktan boşanırcasına yağmura(sonradan kara dönüştü)rağmen binlerce kişinin katılımı ile içimde umutları yeşertti. Bir de giderken ve dönerken Eskişehir’imizin firması olan İsmail Ayaz şirketinin rahat otobüsü, güler yüzlü ve şık giyimli personeli sayesinde yolculuğumuz huzurlu geçti. An güzeli de, Eskişehirlinin İstanbul’daki evi olan Aksaray Konuk Evi’nde huzurla konuk olduk. Var ol Anadolu Üniversitesi gerçekten…