Güneş girmeyen kentte doktor girer…

Güneş enerjisi yeryüzünde yaşayan insanlar dâhil tüm canların varlıklarını sürdürebilmeleri için olmazsa olmaz bir gereksinimdir.

Bu enerji bitkiler aracılığıyla fotosentezle güneşten alınır, besin zinciri yoluyla tüm hayvansal organizmalar ve insanlara kadar aktarılır.

Diğer ihtiyacımız olan enerji ise; insanların yaşam kalitelerini arttırmak için ihtiyaç duyduğu, çoğunlukla kömür ve petrol gibi fosil kaynaklardan sağladığımız türdendir.

Besinlerimizin üretiminden barınmaya, ulaşımdan suyumuzun karşılanmasına, eğitim ve tedavi olanaklarına kadar hemen her şeyin temelinde bu ikinci tür enerji gereksinimi yatmaktadır.

Ama diğer taraftan da kentlerde yaşanan sağlık sorunları ve yaşam kalitesinin giderek bozulmasının arkasında, fosil kaynaklara dayalı enerji üretimi ve tüketiminin neden olduğuçevre kirliliğinin yattığı bilimsel bir gerçektir…

Olay insan temelinde ele alındığında bir kısır döngü gibi görülmektedir…

Peki, bu döngüden kurtulmanın yolu nedir?

Çözüm, kentlerin olabildiğince güneş ya da onun enerjisinden kaynaklanan rüzgâr gibi yenilenebilir ve çevrede zararlı atıklar üretmeyen kaynaklara yönelmek…

Bu nedenle, hepinizin bildiği eski bir atasözümüzden esinlendiğim bu yazının başlığı hiçte abartı değil, bana göre…

Yapılan istatistikler günümüzde görülen hastalıkların pek çoğunun çevre kirliliğinin uzun süreli etkilerinden kaynaklandığını gösteriyor…

Çünkü şehirlerin sadece ısıtıcı ve aydınlatıcı olan güneş ışınlarını alması “sağlıklı bir kent” olmak için yeterli değil.

Güneş ışığı kadar güneş enerjisi de girmeli, kentlere…