Geribildirim…

Kulağa çok akademik bir kavram gibi gelse de, aslında gündelik yaşam içerisinde farkında olmadan herkesin yararlandığı ya da yararlanabileceği bir yöntemdir, geribildirim…

Sözlük anlamına göre de bu kanıya varmak mümkün, bana kalırsa…

Şöyle diyor Türkçe sözlükte; “gönderilen bilgi veya talimatın alıcıda yaptığı etkiye ilişkin edinilen bilgi, dönüt…”

Bireyler arasındaki iletişimde pek dikkati çekmese de geribildirim, toplumsal sorumluluğu olan ve kalabalık organizasyonları yönetenler için yararlanabilecekleri iyi bir yaklaşımdır.

Çünkü geribildirim yollarını başarılı bir şekilde açık tutmayı becerebilmek, oldukça önemli destekler sağlar, yöneticiler ve kanaat önderleri için…

Yeter ki; kişiliğe değil davranışa ya da uygulamaya yönelik olsun…

Özellikle bu yöntem; yetersiz kaldığımız ve becerilerinizin uygun olmadığı durumları anlamamıza yardımcı olduğu kadar, başarılarınızın da farkına varmanıza önemli katkılar sağlayabilir.

Günümüzde ise övgü içermeyen geri bildirimlerin, başarıyı destekleyen bir yöntem olarak değil, kötü niyet veya hakaret olarak algılama eğilimi daha yaygındır…

Spinoza’nın taş benzetmesiyle ifade etmeye çalıştığı yanılgıya düşmemenin en iyi yolu da,‘geribildirimden’ yararlanmayı becerebilmekten geçiyor, galiba…

O ifade ise şöyle; “Eğer havaya atılan bir taş düşünebilseydi, kendi isteğiyle yere düştüğünü sanırdı…”

Ama öyle değil maalesef…

Yer çekimini hatırlatacak bir ‘geribildirime’ ne dersiniz?