Fıtratında var

Ülkemizde futbol bir eğlence ve spor amacından çok, bazı kurumların ve kişilerin amacına yönelik kullanılmaya başlanıldı. Bir ülkede futbol federasyonu uzaktan kumanda ile yönetiliyorsa, Merkez Hakem Kurulu bazı kulüplerin emrine girdiyse, federasyondaki kurullar kulüp temsilcileri ile idare ediliyorsa, delege sayısına göre kulüplerin konumları belirleniyorsa o ülkede tarafsızlıktan ve standarttan bahsetmek mümkün mü?  Yayıncı kuruluş kar edecek, dekoder satacak diye maç saatleriyle oynamasına izin veren federasyondan dik duruş beklenebilinir mi? Pasolig belasını futbolun başına musallat edip, insanları futboldan soğutan bu federasyon değil mi?

Futbolu ve kulüplerini kendi amaçlarına göre kullanan yöneticilere ne demeli; verdiği demeçler, söylemler ve eylemler kötü örnek teşkil ederken, kahraman gibi gösterilerek rol model olmalarına ne demeli? Sporcu; zeki, çevik ve ahlaklı olmalı diyen Mustafa Kemal Atatürk’ün haklılığı her zaman olduğu gibi bir kez daha ortaya çıktı. Sporcu kimliği altında yapmadığı ahlaksızlık, hokkabazlık ve sahtekârlık kalmayan futbolcuların talep görmesi, el üzerinde tutulması, milli formanın çok rahat teslim edilmesi ne kadar yozlaştığımızın belirtisi değil mi? Bu olumsuzluklara tanık olurken temiz futboldan bahsetmek ne kadar gerçekçi olur.

Üç Temmuz süreci ile başlayan; futbolumuzda şike, maç satma,  teşvik primleri söylentileri üzerine sezon başından beri bazı takımların kollanıp korunması sürecin başka kanallar üzerinden devam ettiğinin işareti değil mi? Günün moda değimi ile maalesef futbolumuzun “fıtratında” kötü olaylar ve söylemler var. Biz de bunları yaşadıkça tanık olmaya devam edeceğiz.

Eskişehirspor’un, Fenerbahçe önünde sergilemiş olduğu iyi ve güzel oyun maalesef kötü olayların gölgesinde kaldı. Son oynadığı üç maçta Ertuğrul hocanın kadro istikrarını yakalamış olması en büyük artısıydı. Bu oyun gelecek adına umut verdi.