En az üç çocuk!

Fotoğraflarını gördüğünüz çöplerden ekmek toplayan bu çocuklar bir başka ülkenin çocukları değildir. Afrika veya Ortadoğu manzaraları değildir, fotomontaj asla değildir. Bir film senaryosunun çekimlerinin yapıldığı platolardan da alıntı değildir inanın. Güzel ülkemin çeşitli kentlerinde bu yazgıyı paylaşanlardan sadece bazılarının görüntüleridir bu görüntüler…

Çocuklar dünyanın en güzel varlıkları ve meyveleridir. İki yüreğin bir atmaya başladığı, iki bedenin birbirine kenetlendiği saygın birlikteliklerin kutsal ürünüdürler. Lakin biz de ve bizim gibi ülkelerde bu söylediğim gerçeğin dışında dünyaya gelir bu mazlum varlıklar. Güneydoğu’da feodalizmin geçerli olduğu bu coğrafyada, ikinci ya da üçüncü karısından olan çocuklarını takımlara ayırır kıllı baba. Birinci takım, ikinci takım, üçüncü takım olarak. Televizyon kameraları karşısında iyi bir b.k yediğini sanarak, sırıtarak poz veren bu insan müsveddesi yirmiyi aşkın çocuklarının birçoğunun ismini bile anımsayamaz. Çok da önemli değildir ki zaten ismi, cismi gereklidir çünkü. O cisim ki köy yerinde bir işgücüdür, ağaya ırgatlık edecek bir marabadır, on dört yaşında erdiğinde başlık parasıdır. O cisim ki kaçakçılık yapabilmesinin bedeli olarak PKK denen kanlı örgüte çocuklardan birisini teslim edeceği bir bedeldir. O cisim ki büyük şehirlerde mendil sattırarak dilendirebileceği, ışıklarda duran araçların camlarını sildirerek duygu sömürüsü yapıp sadakalar elde ettirebileceği minik bedenlerdir sadece. O cisim ki büyük şehirlerde uyuşturucu dağıtımında kullanılabilecek kuryelerden öte hiçbir şeydir. O cisim ki gepegenç yaşlarda ya hayatlarından, ya da özgürlüklerinden olacak kurbanlardır sadece. O bedenler ki ramazan aylarında aşevlerinin önünde yemek sırasını bekleyen açlar ordusundan öte hiç ama hiçbir şey de değillerdir…

Soruyorum şimdi vicdan sahibi insanlara, neden üç çocuk illa ki? Hatta şimdilerde beşe çıkarıldı, neden beş çocuk illa ki? Yarınları adına neyin garantisini verebiliyorsunuz bu günahsız yavruların? İşi, aşı anlamında neyini garanti ettiniz bu doğmamış bebelerin ki; bu sayıyı beşe çıkarıp özendiriyorsunuz bu halkın insanlarını! Daha yüz binlerce iş bekleyen işsiz öğretmenler yok mu bu ülkemde? Bunların içerisinden yaşamdan umutlarını kesmiş ve ne yazık ki intiharı kurtuluş olarak seçmiş onlarca gencin günahı boynunuzda asılı duruyorken neden bu beş çocuk zorlaması? Cevap veremeyeceğinizi bilerek bir kez daha tarihe not düşmek adına soruyorum… NEDEN?