ÇOCUĞUNUZ UYUŞTURUCU KULLANIYOR MU?

YAZIYORUM

Yazı başlığımı okur okumaz ilk tepkiniz ne oldu?

Ne yanıt verdiniz içinizden bana acaba refleks olarak!

Benim çocuğum asla mı kullanmaz, tövbe hâşâ mı dediniz,

Ağzını hayra aç mı, hasta mısın kardeşim mi dediniz yoksa?

Ya da empati gücünüzü kullanarak, bir an olabilir mi deyip

İçinizi bir ürperti kapladı mı?

Ne düşündüğünüzü bilmem olası değil. Lakin size bazı

Örnekler vererek yazımı sürdürmek istiyorum…

Varsayın ekonomik hiçbir sıkıntınız yok. Gözünün içine

Bakmaya kıyamadığınız bir evladınız var. Bir evin bir kuzusu

Türünden, ilgide kusur etmediğinize inandığınız çocuğunuz!

E, bu çocuğun ekonomik sıkıntısı da olmadığına göre neden

Uyuşturucu içmek gereği duysun ki diyorsunuz kanımca.

Üstelik de bu yetenekli evladınız sanatla ilgili güzide bir

Okul kazanmış asla uyuşturucu kullanmaz değil mi?

Haydi, bir de kenar semtlerde yaşayan, sosyoekonomik

Durumu çıtanın daha altlarında olan bir aileden örnek verelim.

Diğer örneğimizde olduğu gibi bu çocuğumuzun yaşı da

On beş, on altı civarlarında olsun. Cebinde simit parası olmayan

Biri uyuşturucuyu nasıl bulur derseniz acırım size!

Başka bir örneğimiz de üniversite okuyan bir evladımız olsun.

On dokuz yirmi yaşındaki bu genç apartta yaşıyor varsayın.

Annesi bir öğretmen, babası da üniversite mezunu iş adamı…

Ki o çocuk da anne ve babasının gözünde tertemiz bir melek!

Güzel bir bölüm tutturacak kafada, cin gibi çocuk yani.

Siz saygın okurlarımız, siz saygın hemşehrilerim!

Bu işin yalnız İstanbul’da olduğunu ve sadece sanatçıların

Kullandığını sanan kitleye bir kez daha soruyorum.

ÇOCUĞUNUZ UYUŞTURUCU KULLANIYOR MU?

Sadece deneyimlerimden dolayı şunu bilgece söyleyebilirim.

Sosyoekonomik konum hiç fark etmiyor bu işte.

Eğer ki bu bela musallat olmuş ise can parçanıza en son

Duyan da ne yazık ki siz oluyorsunuz, bu işin kuralı böyle!

Eğer ki çocuğunuz sizden(aileden)aniden uzaklaşmışsa,

Her sözünüz çocuğunuza diken gibi batıyor sinirlendiriyorsa.

Eğer ki sizinle olduğu anlar yüzünde yaşama sevinci yoksa.

Uykuya sığınıyorsa çoğunlukla, belli bir arkadaşının dışında

Kimselere gerek duymuyorsa bir kez daha soruyorum sizlere!

ÇOCUĞUNUZ UYUŞTURUCU KULLANIYOR MU?

UZAKTAN GAZEL

POLİS RADYOSUNA TEŞEKKÜRLER…

“Merhaba, benim adım uyuşturucu… Bana kısaca ‘’ölüm’’ diyebilirsin. Bu ülkeye pasaportsuz girdim; beni sahiplenecek bir konsolosluk yoktur, vatansızım ben. Girdiğim yerde birçok adi sokak serserisini zengin ettim, ama bunların çoğu bir kuyunun dibinde ölü bulundular. Ben pırlantadan daha pahalı, altından daha değerliyim. Beni bir kere kullan, seni bile satılığa çıkarırım. Ben öğrenciye kitaplarını, güzellik kraliçesine güzelliğini unuttururum. Ben iyi bir spikeri alır, bunaltıcı bir kimse yaparım. Ben öğretmene öğretmeyi, din adamlarına dua etmeyi unuttururum. Evinin kira parasını alırım, evsiz kalırsın. Çocuklarınsa ya ölü doğar ya da bağımlı doğarlar. Sana gasp yaptırırım, hırsızlık yaptırırım, cinayet işletirim. Benim gücümün etkisindeyken, senin iraden yok olur. Unutma dostum, benim adım uyuşturucu… Bir daha asla özgür olamayacaksın, yeter ki beni bir kere dene! Ben aktörler, politikacılar, kahramanlar yok ettim. Ben banka hesaplarındaki milyonları yok ettim. Ben ateş etmeyi, bıçaklamayı, olağan işlerden yaptım. Ben dizginleri bir ele alırsam senin duaların faydasızdır artık. İşte şimdi beni tanıyorsun, Ne yapacaksın? Seçim hakkın var ama bir kere karar vermelisin. Benim eğerimin üzerinde oturmak, dönüşü zor olan bir yola çıkmaktır. Zira uyuşturucuyla çıkılan yolun sonu daima cehennemdir…”

OZANCA

Uyuşturucu

Belki son parasıydı, belki de borç almıştı

Hatta kanını satmış veyahut çalmıştı

Arkadaşına kanmış dostuna inanmıştı

Bir defadan ne çıkar sözüne aldanmıştı…  Mustafa Alpaydın