CHP’nin son şansı…

Tepebaşı Belediye Başkanı Ahmet Ataç,’2015’teki genel seçimlere odaklanalım. Allah aşkına bu partide artık küskünlük ve çelme takma bitsin’ demiş.

Ataç, doğru söylemiş. Bir birine çelme takma hastalığı CHP’de yıllardır var. Birisi yükselmeye başladı mı, birisinin yıldızı parladı mı, onun yükselmesini, yıldızının parlamasını kıskananlar, hemen ayağından aşağıya çekiyorlar. İşte bu hastalık yüzünden CHP bir türlü istediği sonuca ulaşamıyor.

Anavatan Partisi ile AK Parti kurulduklarından sonra girdikleri il seçimlerde başarıyı yakaladılar. Yeni kurulan bir parti, ilk girdiği seçimde yüzde 50’ye yakın oy alıp tek başına iktidar oluyorsa CHP’nin bunu çoktan araştırması gerekirdi.

ANAP'ın seçim başarısında eski siyasi partilerin devamı olarak kurulan partilerin MGK tarafından veto edilerek seçime sokulmayışlarının etkisi olmuştu.

9 Eylül 1923'te Mustafa Kemal Atatürk tarafından kurulan ve Atatürkçü, sosyal liberal ve sosyal demokrat görüşleri benimsemiş olan Türk Siyasi Partisi. Cumhuriyet dönemin  ilk siyasi partisi olan Cumhuriyet Halk Partisi, 1923'ten 1950’ye kadar aralıksız iktidarda kalmış ve 1946'ya değin kısa aralıklar dışında genellikle tek parti yönetimini uygulamıştır. Türkiye'de en uzun süre iktidarda bulunmuş siyasi parti olan Cumhuriyet Halk Partisi, Türkiye Cumhuriyet’inin kurucusu olarak da anılır.

Ama buna rağmen 1946’dan sonra Adnan Menderes’in başkanlığında kurulan Demokrat Parti karşısında başarısız olarak, iktidarı kaptırdı.

1946’dan beri de CHP girdiği seçimlerde dönem dönem birinci parti olsa da, tek başına hükümet kuracak milletvekili sayısına ulaşamadı.

Kürt’lere en yakın parti CHP olmalı. AK Parti’nin ‘Açılım’ söylemlerini CHP geliştirmeliydi. Onların sorunlarıyla daha yakından ilgilenmeliydi. Ne yazık ki CHP’nin ihmal ettiği Kürtlere önce AK Parti, daha sonra da Abdullah Öcalan’a yakın olan partiler sahip çıktılar.

CHP’nin sadece Trakya, Ege ve kıyı şehirlerinde değil, İç Anadolu, Karadeniz, Marmara, Doğu ve Güneydoğu’da başarılı olabilmenin formülünü aramalı.

Temel ile Dursun Trabzon'a gideceklermiş ama ceplerinde hiç para kalmamış. Neyse Trabzon’a doğru yürümeye başlamışlar. Yolun kenarında giderken otobüs garajı görmüşler. Etrafa bakmışlar kimseler yok. Temel, Dursun'a demiş ki:
-‘Ula Dursun, Trabzon’a kadar yürümektense gel şurdan bir Otobüs çalalım onla gidelim’.
Dursun hemen: 
-‘Tamam’ demiş. 
Temel içeri girmiş, Dursun ise dışarıda etrafı kontrol ediyormuş. Aradan 10 dakika geçmiş Temel yok. Tam o sırada içerden motor sesi gelmiş ve Temel otobüsle dışarı cıkmış. Dursun hemen atlamış otobüse ve Temel'e sormuş. 
-‘Neden bu kadar geç kaldın’ diye.
Temel:
-‘Ula Trabzon’a giden otobüsü en arkaya koymuşlar”.