"Doğu Karadeniz Türküleri"

Anadolu Üniversitesi Halk Bilimleri Araştırma Merkezi ile daha önce de bir etkinliklerinden dolayı yazı yazmıştım. Bizler ne hikmetse eleştirmeyi, yerden yere vurmayı yeğleyerek kendimizi böyle kabul ettireceğimizi; ağırlığımızın bu biçimde olacağını sanırız. Hâlbuki hak eden bireye ya da kuruma yeri geldiğinde hak ettiği biçimde övgüler sunmak kendinden emin kişiye yakışan biçimdir. Buradan yola çıkarak yermekte ve övmekte sadece yüreğimin(vicdan) ve aklımın bileşkesinde gereğini yaptığımı biliyorum...

Adını verdiğim bu merkezde sanatçı kadrosu ile görev yapan kardeşlerim vardır. Nusret Avcı ve Ferdi Cansız, bu coğrafyanın çocukları olup bu kurumda görev yapan güzide saz sanatçılarıdır. Nusret Avcı ney üfleme sanatçısı olup, sevgili Ferdi Cansız da bağlama sanatçısıdır. Mart ayında “Kerem ile Aslı” adlı mükemmel müzikal gösteriye davet edilmiştim. İnanılmaz biçimde hayran kalmıştım bu etkinliğe. Geçtiğimiz Salı akşamı da yerleşke(kampus) içerisinde bulunan Atatürk Kültür Merkezi’nde “Doğu Karadeniz Türküleri” etkinliğine davet etti Ferdi kardeşim. Köy Enstitüleri’nin kuruluş yılı nedeni ile yapılacak olan yemekli etkinliğe de davetli olmama karşın tercihimi Anadolu Üniversitesi’nden yana yaptım. Çünkü gündüz yine A.Ü Anadolu Salonda yapılan etkinliğe katılmış, değerli insanlarla birlikte Köy Enstitüleri’nin önemine bir kez daha tanıklık etmiştim. Yürek rahatlığı içerisinde gece etkinliğine gitmek yerine türkülerimizi dinlemeyi tercih ettim zaten...

Şef Pelin Demirçe Altıntaş yönetiminde “Doğu Karadeniz Türküleri” konseptli bir sunum yapıldı. Giysilerinden tutun da sahne tasarımı, koreografi, arada bir acelecilik etseler de solistlerin sesleri çok güzeldi. Sazlar zaten TRT deki sözüm ona saz sanatçılarını kıskandıracak derecede idi. Hele o oyunun finalinde Of’lu imam canlandırması tüm izleyenleri kırdı geçirdi. Türkünün ve canlandıranların bizi olayın adeta bire bir yaşayanları konumuna getirmesi mükemmeldi...

Tüm kalbimle kutluyorum emek veren herkesi. Ve iyi ki var bu Halk Bilim Araştırma Merkezi cümlesini sıkça kullanmaktan da haz duyuyorum. Sanatsız bir dünya özlemi içerisinde olan karanlık beyinlere de tüm kalbimle şifa diliyorum...

Tek olumsuz eleştirim de şu; Girişlerdeki kargaşa bir sona ersin lütfen. Salon sorumlusunun, davetlilerin(biletli) izdihamdan ezilmemesi için giriş kapılarını ayrılması çok zor mudur? Bir de şu minik bebeklerin alınmaması ve zırt pırt flaşların patlatılmaması adına cesurca bir karar vermesi! Zor mudur?