Celalettin Kesikbaş ne yapıyor?

Geçen yılın 24 Mayıs’ında Sanayi Odası Başkanlığına aday olduğunu duyuran Kesikbaş, ilk toplantısında hayata geçirmek istediği 20 projeyi açıklamıştı.
Ardından bir süre sonra Anemon Otel’de ekibini tanıtmak için toplantı düzenledi. Burada da onlarca hizmet ve projesini paylaştı. Kesikbaş, proje bazlı ‘çıkışlarını’ sonraki günlerde de sürdürdü. Kamuoyunun karşısına sürekli projelerle çıktı.
OSB seçim sürecinde de yapacaklarını anlatmaya devam etti.
Yine basının karşısına geçti. Toplantı davetini aldığım zaman doğrusu ne söyleyeceğini merak ettim. Kendi kendime söylenecek ne kaldı, dedim...
Kesikbaş, 25 dakikalık konuşmasında yine pek çok proje ve hayalinden bahsetti. Üstelik hiç tekrara düşmeden...
Hayaller sayılmaz ama şöyle kabaca sayarsak 10 proje/hayal açıkladı.
Tamamı yeni, farklı ve uygulanabilir ‘hayaller’ açıkladı.
Yine dünya turu yaptırdı.
Muttalip’ten Torino’ya...
Hasanbey’den Almanya’ya...
Odunpazarı’ndan Davos’a...
Kesikbaş, dinleyenlere umutlu ve heyecanlı bir yolculuk yaptırdı.
Projeler, tespitler, eleştiriler, sektörler, umutlar, hayaller, rakamlar, hizmetler...
Haberimizde hepsini okuyabilirsiniz. Tüm bunların ötesinde gazeteye döndüğümde ‘Bu adam ne yapmaya çalışıyor’ dedim.
Kesikbaş, bir şeyler yapmaya çalışıyor...
ESO’ya başkan olmanın ötesinde...
Bazı projeleri hayata geçirmenin ötesinde...
Akıllı, yetenekli ve hazır olduğunu göstermenin ötesinde...
On aydır tanıdığımız bu adam ‘başka’ bir şey yapıyor. Yapmaya çalışıyor...
Sarsıyor...
Silkeliyor...
Haykırıyor...
Uykuda olanları sarsıyor...
İçi geçenleri silkeliyor...
Dünyadan haberi olmayanlara haykırıyor...
Kesikbaş, potansiyelini çok iyi bildiği Eskişehir’e güveniyor. Ama kentin pek çok konuda ‘treni kaçırmak’ üzere olduğunu görüyor.
Tren hareket etmeye başlamış... Kesikbaş, Eskişehir’i son vagona bindirmeye çalışıyor. Bir yandan ahaliyi trene binmeye ikna etmeye çalışıyor, bir yandan da gişeden bilet almaya... Makinist ve hareket memuru ile de temas halinde...
Telaşlı bir baba gibi on aydır uğraşıyor...
Hayli yol aldı ama hala ‘ikna olmayanlar’ var. Öte yandan trene binenleri aşağı inmeye ikna edenler de oluyor! Onlarla ayrıca uğraşıyor! İstasyon’da “Trene binmeyin, başınız belaya girer, köyünüzde kalın” diyen statükocu umutsuz tipler de bulunuyor...
Önümüzde bir ay var...
Trene atlayıp yenidünyaya mı yol alacağız?
Yoksa ‘köyümüzde’ kalarak gelip geçen trenlere mi bakacağız? Arada bir uğrayan trenin yolcularına ‘simit, ayran, su’ mu satacağız?