Düşenin dostu olmalı

Geçen yıl Süper Lig’in kapısından dönen Eskişehirspor, tüm olumsuzluklara rağmen sezona umutlu başlamıştı. Sinan Özeçoğlu’nun başkanlığı ve sonraki haftalarda gösterdiği çaba işleri biraz yoluna koyar gibi oldu.
En önemlisi de Özeçoğlu’nun varlığı son derece umutsuz camiaya moral olmuştu.
Transfer yasağıyla ilk darbeyi yedik.
Ardından üç puan silinmesi...
Özeçoğlu’nun yalnız bırakılması...
Siyasetin iki yönlü olarak yönetimi bunaltması...
Ve Özeçoğlu’nun ayrılma kararı...
Halil Ünal dönemi yeniden başladı. Yine umutlandık. Ünal’ın ilişkileri, desteğin bir miktar artması camiaya hayaller kurdurdu. Play-Off’tan falan demeye başladık.
Bir ay öncesine kadar yine diyorduk.
Kümede kalacağımıza ‘kesin’ gözüyle bakıyorduk. Gelinen noktada işimiz hayli zora girdi. Fikstür avantajı falan olabilir ama şu tabloda sakin kalmak zor.
Artık tek hedefimiz var; Ligde kalmak...
Manisa ve Gaziantep’ten 9’ar puan silinmese işimizin daha zor olacağı ortada. Şimdi bu tür hesaplarla vakit kaybetmeye gerek yok.
Birbirimizi suçlamaya, kırmaya hiç ama hiç gerek yok.
Son beş haftada sakin kalmalıyız. Elimizdeki kadro belli. Ne yapacaksak bu kadroyla yapacağız. Topyekûn bir girişim başlatılmalı. Kentin en önemli gündemi ESES olmalı. Bir kriz masası kurulmalı.
Bilmiyorum, daha başka şeyler de yapılabilir...
Bizi ligde tutacak bi şeyler yapmalıyız. Bunun için fazla vaktimiz yok.
Bu ligden düşmemiz maddi ve manevi çok büyük kayıplara neden olur.
Son beş haftada kimin ne yaptığını veya yapmadığını kamuoyu not edecek.
Allah yardımcımız olsun...