Bir kahraman öldü

Eskişehir Emniyeti’nde görev yapan 42 yaşındaki Z. Ç’yi tanımazdım. Ama onun kahraman bir polis olduğunu biliyorum.

Hafta sonu Recep Tayyip Erdoğan Millet Bahçesi’nin umumi tuvaletinde, bir polisin beylik tabancasını kullanarak intihar ettiğini öğrendik. 

Kahraman bir polis nasıl olur?

Ben Z.Ç’nin meslek hayatı boyunca bir kere bile, helikopterden kötü adamın üzerine atladığını zannetmiyorum.

Yumruğuyla arabanın camını patlatıp, içerideki banka soyguncusunu boş bir çanta gibi tek eliyle arabadan dışarı fırlattığını hiç düşünmüyorum. Bunlar ancak romanlarda olur.

Ama pek çok kötü adamı parmaklıkların ardına tıkan ekiplerin içinde bulunduğunu tahmin ederim. Bu da bir nevi kahramanlık sayılmaz mı?

O sürekli intihar haberlerini aldığımız polis memurlarının hiç birisi, saatte 180 kilometre süratle giden bir arabadan, rehine otobüsüne atlamamıştır. Bunu ancak bir dönem Kaliforniya Valisi de olan Arnold Schwarzenegger yapar. O da yalnızca ucuz Hollywood filmlerinde olur.

Bazıları doğru dürüst tabanca kullanmasını bile bilmeyen amirleri rahat koltuklarında otururken, Z.Ç. gibi kahraman polisler sokaklarda dolaşır. Karakolda sarhoşlar onların üzerine kusar. Uyuşturucu satıcıları kafalarını duvarlara vura vura, “Polis beni dövdü” diye onları şikâyet eder. Gezi eylemlerinde kendi vatandaşlarından onlar küfür yer. Onlar 15 Temmuz’da gözünü bile kırpmadan ölüme koşar. Onlardır babası yaşında bacağı kopmuş gazilerin karşına ağlaya ağlaya dikilen…

Bakkallarına borçları bitmez. Kasabın yolunu bilmezler. Bir kredi kartından çektiklerini nakit avansla, diğer kredi kartının borcunu kapatarak günü kurtarırlar. Gazeteciler her fırsatta üstlerine gider.

Bir tek gazetecinin, polislerin sorunlarını dile getirdiğini hatırlamıyorum. Oysaki Türkiye'de en yüksek intihar oranı meslek gruplarından biri polislerdedir.

Bir solcunun çıkıp da 'Neden mutsuz bu polisler? Neden intihar ediyorlar'? diye yüksek sesle soru sorduğunu işitmedim. Bir sağcı politikacının “Vatan – Millet” edebiyatı yaparken, polislerin meselelerini masaya getirdiğini hatırlamıyorum.

Kimdir gerçek kahraman? 

Sadece üç kuruşluk maaşla, ay sonunu getirebilmeleri bile bir kahramanlık destanı sayılmaz mı?

Evet; 42 yaşındaki Z.Ç’yi hiç tanımazdım. Ama onun kahraman bir polis olduğuna adım kadar eminim.

3 Ekim 2026 Cumartesi günü Eskişehir’de bir kahramanı kaybettik. Bu kokuşmuş düzene ses çıkartmadığımız için hepimizin o polisin kanında parmağımız var. Allah bizi affetsin…

(ANADOLU GAZETESİ'NDEN ALINTIDIR.)