Yazık oldu

Halil Ünal’ın umuduna ve çabasına…
Direniş’in ardından Diriliş’i başlatan taraftarın emeğine…
Futbolcuların fedakârlığına…
Alpay Hoca’nın gayretine…
Aylardır maaş almadan çalışan kulüp personelinin mesaisine…
Camianın heyecanına…
Gazetecilerin ‘mesleği’ bi kenara bırakıp verdiği desteğe…
İftarı statta açanlara…
Nabi Hoca’nın kaynak bulmak için yollara düşmesine…
Okul harçlığını toplayıp kulübe bağışlayan ruha…
Hatıralardan çıkmayacak Hatıra Bilet organizasyonuna…
Denizli’nin tecrübesine…
Şehrinin takımını destekleyen çocuklara…
Yıllar sonra kavuştuğumuz stada…
ESES’ten ve taraftarından bir yıl daha mahrum kalacak Süper Lig ve seyircisine…
Uykusuz, aç ve yorgun deplasmanlara…
Erkan’ın kaptanlığına, Boffin’in kurtarışlarına, Semih’in son dakika gollerine, Meye’nin kaçırışlarına, Tarık’ın dönüşüne, Hürriyet’in performansına, Hasan Hüseyin’e, Dorukhan’a…
İddiamıza…
Duruşumuza…
Eskişehir’e…
Eskişehirspor’a…
Belki de bizden çok ‘onlara’ yazık oldu.