Korku

Odunpazarı Belediye Başkanı Kazım Kurt ilginin, ticaretin ve ziyaretin giderek azaldığı Hamamyolu'na el attı.
Caddeyi eski hareketli günlerine kavuşturmak için proje hazırladı. Eskişehirlinin bile 'gündeminden' düşen Hamamyolu'nu 'turist çekecek' bir yaşam alanı yapmak için harekete geçildi.
Başta bölge esnafı olmak üzere herkes umutla ve heyecanla beklemeye başladı.
Herkes umutlu ve heyecanlı değildi!
Korkanlar da vardı...
Panik yapanlar oldu...
Strese girenleri gördük...
Korkularına 'ağaçları' kılıf yaptılar. Ağaçlar kesiliyor diye yeri göğü inlettiler.
Yaşadıkları, proje devam ederken "esnafın ticari kaybı olur mu" korkusu değildi.
Korkuları Kazım Kurt ya da onun proje sayesinde toplayacağı puanlarla da ilgili değildi.
CHP'li belediyenin yapacağı güzel bir işin rahatsızlığı da değil, onları korkutan.
Neden korkuyorlar peki?
Neden Hamamyolu Projesi 'rüyalarına' bile giriyor? Neden her sabah terli uyanıyorlar?
Korku onları 'muskalık' hale getirdi. Neden?
Aydınlıktan korkuyorlar...
Hamamyolu'nun ışıl ışıl olmasından ödleri patlıyor.
Gece yarısı orada insanların neşeli bir şekilde kahve içmesinden, sohbet etmesinden korkuyorlar.
Neşeli insanlar da onları rahatsız ediyor.
Hava karardıktan sonra orada insan olmasından korkuyorlar.
Caddenin daha yeşil olmasından da korkuyorlar.
Emeklilerin gündüz huzurlu bir şekilde çevreyi izlemesinden korkuyorlar.
Annelerin çocuklarıyla güvenli bir şekilde vakit geçirmesinden korkuyorlar.
İnsanların yolunu bir şekilde Hamamyolu'na düşürmesinden korkuyorlar.
Sadece Hamamyolu'nun değil, Odunpazarı'nın da aydınlanmasından korkuyorlar. Aydınlığın dalga dalga yayılmasından korkuyorlar. Işığın hızı akıllarına gelince daha da korkuyorlar.
Karanlığı seviyorlar...
Kendileri gibi herkes korksun istiyorlar. Korkmayanlara 'siz niye korkmuyorsunuz' diye sataşıyorlar.
Karanlığa taraftar bulmak zor!
Ne yaparsa yapsınlar, Hamamyolu aydınlanacak.
Yapay korkuları aydınlığa engel olamaz.