Eskişehir'de 2005'ten bu yana kazısına devam edilen ve Batı Anadolu'da Helenistik döneme ait en önemli nekropol alanı olan Şarhöyük Nekropolü'nde insanların sınıf ve din ayrımı yapılmaksızın yan yana gömüldüğü tespit edildi.
Kazı Başkanı ve Anadolu Üniversitesi (AÜ) Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Taciser Sivas, AA muhabirine, 2005'te Şarhöyük yakınlarındaki bir alanda nekropol bulunduğu tespit ettiklerini belirterek, nekropolün Helenistik dönemden Bizans dönemine kadar mezarların olduğunu kaydetti.
Bu kazı sezonunda nekropol alanındaki çalışmalara hız verdiklerini ifade eden Prof. Dr. Sivas, şöyle konuştu:
''Bugüne kadar 'kremasyon' dediğimiz yakarak gömü geleneğine sahip mezarlar, oda mezarlar, taş mezarlar ortaya çıkarttık. Kazdığımız mezarların bir bölümü Helenistik Dönem MÖ 3’üncü yüzyıla, bir bölümü de Erken Roma Dönemi’ne, MS 1’inci
yüzyıl yarısına tarihleniyor.
Bu tarihlemeyi mezardan çıkan buluntulara göre yapıyoruz. Her mezara o dönemin inancı gereği, ölen kişinin ikinci yaşamından eşlik edecek ölü armağanları yerleştiriliyor. Her mezarda bir testi ve testinin ağzına kapatılmış bir çanak var. Bunlar, ölüyle ona eşlik edecek içeceklerin mezara konulduğunu gösteriyor. Sadece bir testi ve çanak değil. Onunla birlikte ölünün günlük yaşamında kullandığı eşyalar da bulunuyor. Küpe, bilezik, bileklik var. Ölülerin ağzında bir sikke de bulunuyor.'' (AA)
Kazı Başkanı ve Anadolu Üniversitesi (AÜ) Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi Prof. Dr. Taciser Sivas, AA muhabirine, 2005'te Şarhöyük yakınlarındaki bir alanda nekropol bulunduğu tespit ettiklerini belirterek, nekropolün Helenistik dönemden Bizans dönemine kadar mezarların olduğunu kaydetti.
Bu kazı sezonunda nekropol alanındaki çalışmalara hız verdiklerini ifade eden Prof. Dr. Sivas, şöyle konuştu:
''Bugüne kadar 'kremasyon' dediğimiz yakarak gömü geleneğine sahip mezarlar, oda mezarlar, taş mezarlar ortaya çıkarttık. Kazdığımız mezarların bir bölümü Helenistik Dönem MÖ 3’üncü yüzyıla, bir bölümü de Erken Roma Dönemi’ne, MS 1’inci
yüzyıl yarısına tarihleniyor.
Bu tarihlemeyi mezardan çıkan buluntulara göre yapıyoruz. Her mezara o dönemin inancı gereği, ölen kişinin ikinci yaşamından eşlik edecek ölü armağanları yerleştiriliyor. Her mezarda bir testi ve testinin ağzına kapatılmış bir çanak var. Bunlar, ölüyle ona eşlik edecek içeceklerin mezara konulduğunu gösteriyor. Sadece bir testi ve çanak değil. Onunla birlikte ölünün günlük yaşamında kullandığı eşyalar da bulunuyor. Küpe, bilezik, bileklik var. Ölülerin ağzında bir sikke de bulunuyor.'' (AA)