Eskişehirspor’un yaşayan tek kurucu üyesi ve eski başkanı Aydın Begiter’e kongre öncesinde görüşlerini sorduk. Sözlerine üzüntüm sonsuz diyerek başladı.
“Üzüntüm sonsuz”
Bu kulübün kurucu üyeleri arasında hayatta olan tek kişi benim. Bu takımla zaferleri, sevinçleri ve hüzünleri defalarca yaşadım. Bu kulüp ilk defa düşmüyor ancak yönetimsel hatalarla ve özellikle 50’nci yılda, taraftarın büyük desteğine rağmen küme düşmesini bir türlü kabullenemiyorum. Üzüntüm sonsuz. Konuşulacak çok şey vardı ama kulübe zarar vermemek adına hep sustuk. Gerçi sözlerimizi ciddiye alacak, bize kulak verecek, deneyimlerimizden istifade edecek bir yönetim de zaten ortada yoktu. 4 Haziran’daki kongre dilerim kulübün kurtuluşu için bir başlangıç olur.
“Büyükerşen’in başkanlığında toplandık”
Bilindiği gibi, takımın ligde kötü gittiği günlerde şehrin dinamikleri ya da kanaat önderleri olarak Sayın Yılmaz Büyükerşen’in riyasetinde bir toplantı yaptık. Orada herkes gibi ben de görüşlerimi açıkladım. Ancak nafile bir toplantı oldu. Havanda su dövdük diyebilirim. Çünkü buradaki önerilerden hiçbirisi ciddiye alınmadı, hiçbirisi uygulanmadı. Hiç olmazsa bazı görüşlerden istifade edilecek basiret gösterilebilseydi bu takım bu günlere gelmez ve küme düşmezdi. Aslında, buhranlı günlerde yapılan bu tür istişare toplantılarının mutlaka olumlu sonuçları olmalıydı. Ne var ki; bu toplantı bence hüsranla sonuçlandı.
“Bir kahraman lazım”
Öğrendiğimiz kadarıyla takım büyük bir borç batağına saplanmış durumda. 130 milyon diyen var, 160 milyon diyen var. Borç bu güne kadar hâlâ açıklanmadı. Yani borcun toplamı bilinmediği için kimse adaylığını açıklayamıyor. Ayrıca kulüp gelirlerine 10 yıl temlik koyulduğunu da duyuyoruz. Futbolcuların çoğunun akıbeti meçhul. Gelir kaynakları kurumuş. Yani tam bir belirsizlik hakim. İlk dört maç seyircisiz oynanacak. Daha başka cezalarda gelebilir. Bütün bu olumsuzluklara rağmen bu takım sahipsiz kalmaz, ancak şu kaos ortamında bu takıma gerçekten bir kahraman lazım.
Geçmişi unutanların geleceği olmaz
Türkiye’nin eski ve köklü takımlarının hemen hepsinin birer yüksek divan kurulu vardır. Bu kurul o camianın en eski ve en deneyimli spor adamlarından oluşur. Bir anlamda danışma kurulu gibidir. Z aman zaman toplanıp görüşlerini paylaşır, önerilerini sunarlar. Akıllı yönetimler mutlaka böyle bir kurul oluşturur. Bu kurulu oluşturmak o kadar da zor bir şey değildir. Bunları defalarca söyledik, anlattık. Ancak böyle bir kurul için küçük bir adım dahi atmadılar. Bu takım Anadolu’da bir futbol devrimi yaptıysa, mazisi büyük başarılarla doluysa, geçmişini yok sayamazsınız. Yok sayanların sonu hep hüsran olmuştur. Ne güzel bir sözdür; “Geçmişi unutanların geleceği olmaz.”
Mutlaka bir çıkış yolu bulunacak
Kimse umutsuzluğa kapılmasın. Mutlaka bir çıkış yolu bulunacaktır. 2. Dünya Savaşının en karanlık günlerinde ünlü devlet adamı Winston Churchill’in, İngiltere’nin savaşa girdiği gün İngiliz halkına söylediği; “Ben sizlere kan ve gözyaşı vaat ediyorum” sözlerini unutmayalım. Gelecek başkan mutlaka ateşten gömlek giyecek. İşi gerçekten çok zor. Bu zorluk ancak birlik ve beraberlikle yenilebilir. Eskişehirspor yarım asırlık tarihinde nice zorluklar, karanlıklar yaşamıştır. Ama hepsinden de sıyrılıp aydınlığa çıkmıştır. Bütün kalbimle inanıyorum ki; bu günler de bitecek ve takım düzlüğe çıkacaktır.
En büyük güç taraftar
Bir kez daha hatırlatmak isterim. Bu takımın en büyük gücü taraftardır. 1965’te de böyleydi, 2015’te de böyle. Bu taraftar arkanda durduğu müddetçe bu tür başarısızlıklar gelip geçidir. Söylediğim gibi artık kongrede seçilecek başkana herkes desteğini vermeli. Taraftar zaten veriyor. İş çevreleri, siyasi çevreler bu desteğin dışında kalmamalı. Zor günler bizi bekliyor ama yenilmeyecek günler değil. Ayrıca günümüzde lobi faaliyetleri çok önem kazandı. Biz ise lobicilikte maalesef sınıfta kaldık. Bu yönetim lobiciliğin gücünü yeterince anlayamadı. En azından bundan sonra bizde oyunu kuralına göre oynamalıyız.
Beni hep yanlış anladılar
Bu konuda mütevazı olamayacağım ben bu takımın hayattaki tek kurucu üyesi ve başkanıyım. Kolay değil 51 yıldır bu takımın sevinci benim sevincim, üzüntüsü benim üzüntüm olmuştur. Ben asla Halilci ya da Mesutcu olmadım. Yaşım ve konumum gereği tarafsızım. Benim tek derdim Siyah-Kırmızılı sevdadır. Evet, bir konuda taraflıyım o da Eskişehirspor’un menfaatleridir. Kim Eskişehirspor’u iyi yönetirse onu desteklemekten yanayım. Ne yazık ki beni hep yanlış anladılar ve şucu, bucu şeklinde yaftalamaya çalıştılar. Tekrar ediyorum; benim için önemli olan tek şey Eskişehirspor’un çıkarları ve başarılarıdır.