Eskişehir çiftçisi 2012 yılı ekimini patatese yönelik gerçekleştirince fazla üretilen patates çiftçinin elinde patladı.
O çiftçilerden biri olan Alınca köyünden 62 yaşındaki Abdi Kesikbaş, bu yıl ürettiği 55 ton patatesin sadece 5 tonunu satabildiğini ve 50 ton patatesinin ise elinde kaldığını söyledi. Deposunda beklettiği 900 çuval patates ile ne yapacağını kara kara düşünen Kesikbaş, yaşadıkları sorunları şu cümlelerle aktardı: “ Geçtiğimiz yıl ayçiçeği, mısır, arpa ve buğday yetiştirdik. Çiftçilik hayatım boyunca ilk defa bu kadar iyi verim elde ettim. Çünkü koşullar, pazar, mevsim her şey yolunda gitti. Ancak sonra patates ektik. Bu yıl çiftçilerin çoğu patates ekince ve ekimimizi her hangi bir fabrika ve şirketle anlaşmadan yapınca mağdur olduk. Ben bir daha patates ekmem. 900 çuval patatesim elimde. Ne yapacağımı şaşırdım. Şubata kadar satabildiğimi satacağım. Satamazsam hayvanlara vereceğim. 25 bin TL zarardayım.” Daha önce de 2004 yılında 250 ton soğanını satamadığı için dereye döktüğünü ifade eden Kesikbaş, son olarak şunları söyledi: “Türk çiftçisi 1992-1998 yıllarında en kral dönemini yaşadı. O zamanlar bizler, 1 kilo buğday parasıyla 1 kilo tohum alırdık. Şimdi aynı tohumu 3 kilo buğday parasıyla anca alıyoruz. 10 yıldır Türk çiftçisi dış pazarda çok zorluk çekiyor. Çiftçi içeride bilinçsizce ekim yapıyor. Ürettiğinden para kazanamaz hale geldi. Arazilerin bölünmesiyle çiftçinin de sayısı arttı. Sadece bizim köyümüzde 40 çiftçi var. Diğer köylerimizdeki çiftçilerimizin elinde de tonlarca patates kaldı. Tarım politikası düzeltilmeli, çiftçinin giderleri azaltılmalı, çiftçiler üretim konusunda bilinçlendirilmeli. Birçok çiftçimiz tarlasını sattı üretimi terk etti. Böyle giderse ülke tarımını zor günler bekliyor.” (Esra Çevik)