Mimarlık ve Tasarım Fakültesi Moda Tasarımı Bölümü Öğretim Görevlisi Ayla Canay, I. Uluslararası Moda ve Tekstil Tasarım Bienali “Yeşil Tekstil Sanatı” temalı yarışmada, “Gönül Gözü” isimli eseriyle ikincilik ödülüne layık görüldü. Çim, talaş, örme gibi malzemelerle karışık teknik kullanılarak yapılan eserin adı ise; Mevlana’nın, “Doğayı anlayabilmek için ona yalnız beden gözü ile değil, ruh gözüyle, gönül gözüyle bakmasını bilmek lazım” sözünden yola çıkarılarak verildi.
Ödül alan eserle ilgili olarak Öğr. Gör. Ayla Canay “Bence özen, emek, ve sabır anahtar kelimelerdir. Yaşamımızın her alanı için geçerlidir ve yaşamın bizden istediği de budur. Çim, bu üç anahtar kelimeyi en iyi ifade edebileceğim malzeme olduğu için seçilmiştir. Eserde çimlerin yanında kullanılan örmeler de aslında her şeyin birbirine bağlı olduğunu temsil etmektedir. Elle çalışan örme makinesinden çıkan örmeler ile elimle çevirdiğim her turda, kendi duygularımı sözsüz bir biçimde dokuyup içine çimler ekip, insanoğlunun ancak hiç olduğunu anladığında ruh gözü, gönül gözünün kapanmışlık halinden çıkacağına inandığım için hiçliği de eserimdeki ten rengiyle anlatmaya çalıştım.” dedi. Ve ekledi: “Gönül gözü ile bakmayı bilmek; sabır, şefkat, anlayış ve hoşgörüden uzak yetişen bir nesil için ne kadar mümkün olur bilinmez. Bu değerleri kaybetmiş olan bir toplumu içine alan, sarmalayan koca “HİÇ”lik içinden nasıl çıkılacağı bile bilinmezken doğayı anlayabilmek için acaba emek harcar mıyız?”
Ödül alan eserle ilgili olarak Öğr. Gör. Ayla Canay “Bence özen, emek, ve sabır anahtar kelimelerdir. Yaşamımızın her alanı için geçerlidir ve yaşamın bizden istediği de budur. Çim, bu üç anahtar kelimeyi en iyi ifade edebileceğim malzeme olduğu için seçilmiştir. Eserde çimlerin yanında kullanılan örmeler de aslında her şeyin birbirine bağlı olduğunu temsil etmektedir. Elle çalışan örme makinesinden çıkan örmeler ile elimle çevirdiğim her turda, kendi duygularımı sözsüz bir biçimde dokuyup içine çimler ekip, insanoğlunun ancak hiç olduğunu anladığında ruh gözü, gönül gözünün kapanmışlık halinden çıkacağına inandığım için hiçliği de eserimdeki ten rengiyle anlatmaya çalıştım.” dedi. Ve ekledi: “Gönül gözü ile bakmayı bilmek; sabır, şefkat, anlayış ve hoşgörüden uzak yetişen bir nesil için ne kadar mümkün olur bilinmez. Bu değerleri kaybetmiş olan bir toplumu içine alan, sarmalayan koca “HİÇ”lik içinden nasıl çıkılacağı bile bilinmezken doğayı anlayabilmek için acaba emek harcar mıyız?”